
Monday, September 29, 2008
buhay skular..
mangarap ka
palpak mong syota, pilay mong tuta, o mga lumilipad na ipis.
kung may pagkukulang sa'yo mga magulang mo,
pwede kang manisi at maging rebelde.
tumigil ka sa pag-aaral, mag-asawa ka, mag-drugs ka,
magpakulay ka ng buhok sa kili-kili. Sa bandang huli,
ikaw din ang biktima. rebeldeng walang napatunayan at bait sa sarili.
m a h a l k o
minsan masaya tapos may oras na iiyak ka!
Sabi nila magsasawa din ako.
Sabi ko di totoo yun! Alam mo bakit?
"kailan ba nagsawa ang taong nagmamahal ng totoo"......
kahit gaano ko kalakas isigaw sa
buong mundo kung gaano pa rin kita kamahal,
hindi mo ito maririnig dahil iba na mundo mo
Minsan ang daling sabihing
mahal mo sya pero ang totoo,
mas mahal mo yung isa!
pero bakit mo pinipilit na mahalin yung isa?
Simple lang! Syempre, para makalimutan mo
yung mahal mong talaga! Tama ba?
Sana.. Di na lang kita nakilala..
masaya naman ako nun e,
kqhit nung wqla ka pa!
Di tulad ngayon..
Pinapahirapan mo lang ako,
alam kong di mo sinasadyang makilala ako..
Ako rin eh, di ko sinasadyang mahalin ka!!!
Importante ba yung word na mahal?
Ewan ko lang pero para sa akin
mas importante ka, lam mo kung bakit?
Kse how can i say "mahal kita"…
kung wala ka naman!!
Sunday, September 28, 2008
eheemmm part3.
iba talaga nagiging mood ng araw ko sa tuwing makikita kita, masaya, feeling ko ubos lahat ng problemang dinadala ko ... ge saka na ulit... may manggugulo sa likod si kubang liyad... kenaman na e... nawawala konsentrasyon ko...kuh po
rush hour....
sam at piolo

Friday, September 26, 2008
happy b-day....
Tuesday, September 23, 2008
bukas na....
pahirap sa skolastik 0.1..
accounting 101... gagawan namin ng isang easy way system ang financial report.. haizzz.,, dami talaga nito nakakalito pa,, income statement, trial balance at balancesheet, manual pa nga lang ang hirap na,,..pero buti na lang mabait pa rin instructor namin maaga nya ibinigay yung project ,,tsaka groupings pa... hehehehe... malaking advantages yun para samen kasi madaming ang idea ang papasok....
0.1.b
another system project for major subject.. huhu.. individual to tsong... system for enrollment..hmmm....
anu ga yan...
pero ok lang di na rin naman bago ang ganitong eksena.. matatapos din to... ganyan talaga ang nagpupursigang studyante...hahaha....
tres 101...
Sunday, September 21, 2008
eheemmm part 2..
Saturday, September 20, 2008
lapet nah.....
isang mandang araw na naman ang dadating.. maging masaya sana.. sa pagsapit ng bertday... hope maulit uli madaming mapasaya, masaya ako msaya kaibigan ko, masaya lahat... alak lang na naman katapat na yan eh.. hehehe... gudluck na lang saken... huhuhu.. magtatago ako senyo...hahahaha
sayo to nelet....
Nung una kitang makilala di man lang kita napuna,
di ka naman kasi ganoon kaganda, di ba?
simpleng kabatak, simpleng kabarkada lamang ang tingin ko sa'yo.
di ko talaga alam kung bakit ako nagkakaganito!
ako'y napaisip at biglang napatingin,
di ko malaman kung anong dapat gawin!
dahan- dahan nag- iba ang pagtingin ko sa 'yo,
gumanda ka bigla at ang mga kilos mo'y nakakapanibago!
napansin ko na lamang na nalalaglag ang aking puso.
bad trip talaga! na- i- in lab ako sa 'yo!
tuwing kita'y nakikita ako ay napapangiti,
para bang gusto kong halikan ang iyong mga pisngi!
minamahal kita! ba't di ka maniwala?!
anong kailangan kong gawin upang seryosohin mo
ang aking sinasabi tungkol sa pag- ibig ko sa 'yo?
maniwala ka sana, minamahal kita!
nasira na yata ang ulo ko,
kaiisip ko sa 'yo kahit saan tumingin ay mukha mo ang nakikita ko!
pero bakit para kang naiilang, ako ay iyong iniiwasan?
ako'y nahihirapan uy, wala namang ganyanan!
pakiramdam ko ngayon ako ay nagmumukhang gago!
ngayon ako'y nagsisisi kung bakit ako nag "i love you"!!!
kasi di na tayo tulad ng dati ngayon sa akin ay diring- dire!
Thursday, September 18, 2008
talam...ni berto
All of us have a sense of mission, but we may not be able to fulfill that mission if we also afraid to fail. Life is about rising and falling. We must take the risk and grab the opportunity given to us.
I will continue that I already started, I'm Albert Panaligan, born last September 25, 1987, 20 years of age, presently residing in Balagtas, Batangas City, together with my family. I', the son of Mr. Nestor and Mrs. Rosalina Panaligan. We are eight in the family including my two sisters and two brothers. Having them is really a great treasure for me which nothing can replace.Yours truly is a kind of person who wants to get along with other people. Meaning being with others makes my life more enjoyable and at the same time exciting. Friendship is is very valuable for me. Without any doubt, I can say that I have a lot of friends in times of their happiness and of course at the times of their loneliness and they somebody to lean on. Honestly, I'm proud to introduce to you a very important person in my life-my bestfriend. He is no other than Mr. Brayan Gloriani, a good person and someone I can lean on whatever my problem is. Also, I'm very much interested with the things that challenge to me. Those things that challenge me to do my very best. Thats the reason why I take this course, I"m a Computer Programming student of the Colegio ng Lungsod ng Batangas.. to test my talents and of course my intelligence.I can be whatever I want. I will never quit despite my defeats instead manage to stand upright, overcoming obstacles that keep on preventing me from winning the race....Then continue my JOURNEY!....
ehemmm...
ehemmmm...proudly present...ang babaeng nagpatibok na malumbay kong puso...
matagal din akong nabakante...tagal ko na ding nagisa simula nung maghiwalay kami ni batang x...malungkot...masakit...mahirap makamuv on.... pero alam ko lilipas din ang lahat ...dito sa clb muli kong natagpuan ang tunay kong pagibig.. binago nya talaga ang buhay ko..noong una akala ko mahirap syang pakisamahan..syempre mukha syang suplada..di ko alam ang ugali kung ano meron sya..sosyalin kasi.. first year pa napapansin ko na sya yun nga lang itinago ko muna... that time meron pa din naman syang bf nun... wala pa rin akong pagasa na magiging malapit kame..but now second year na kame iba na ang pakikitungo namin sa isat isa ala na sya ngayong bf... palagi ko syang nakakatext... masaya akong habang katext nya..pero kapag di na nya ko nakakatext, hindi ako komportable, minsan di nga ko makatulog e, iniisip ko sya palagi...ng makilala ko sya sobrang lalo akong nain love sa kanya hindi pala sya yung babaeng inaakala ko na masama ang ugali at suplada... mabait, sweet, di ka maboboring sa kanya... to be continued..............
Wednesday, September 17, 2008
low low low sa anilao
hehehe....outing naman sa anilao ..suot pa ang pinatatakang binasta na.. todo post sa camera kahit sobrang dilim... una akala namin hindi magiging masaya konti lang kasi kami nun... pero nung gumabi na gumawa na ng eksena si adrian first time ata nitong malasing... sumayaw ng sumayaw ng low low low low...hehe... yung sama ng loob nga kay sir rey siniwalat lahat... drawing kasi e... nangako kasi samen na susunod sya...eksena lage e... ay hanep ilang beses na kameng pinangakuan...puro naman pala kadrawingan..adviser pa naman namin yun ...haizzzz di pa rin nagbago... hanggang ngayon di pa namin nakakasama...puro palusot...hehehehe....sa sobrang kalasingan ni adrian di nya alan yung kinakain nya nilagyan ko ng sili...hehehe e di yun nahulasan... masaya talaga nung gabi...at eto may surprise pala... birthday pala ni ariane that time.. nagpabili pa ng generoso e di tiba tiba na naman mga tiyan namin...hehehehe.... nasira pa ang short ko kakatawa kaya yun iniwanan ko na lang ... si marol binuhusan pa ni adrian ng malamig na tubig...hehehe.... umaga na rin nagkatulugan... ala namang hang over kundi si adrian lang..hehehe...sarap maligo nung umaga...malamig ang tubig.....hehehe... taz yun naguwian na ala na kasing matsibog....
making a project.."ilijan adven"
ahm...project namin sa multimedia subject namin...making a video, buong klase magkakasama.. may inuman... me nalasing nga si bhangs at ciempre naman di lang sya nagiisa...ang matatakaw sa alak si...rionel...mga lantang gulay,...ay hanep naging tagaalaga pa ng dalawa...si rio tawag ng tawag ng uwak..habang nakasilip sa bintana.. kala nga namin..drakula sa bintana... hanggang umaga di kame pinatulog ng dalawa..iihi, susuka, iihi susuka... pati mga nakahiga ginugulo...dag anan...tulakan, kakasura na nga... siguro mga 4am na kame nakatulog kaya yun mga bangag ang itsura... yun nga lang sa sobrang haba ng oras namin...wala ring nagawang project...hehehe...kaya yun nagusap usap ulit sa iba namang lugar... tanghali na nkauwi....bagsak lahat sa dyip....haizzzzzzzzzzzza! mga mukhang ginahasa habang natutulog...kame naman enjoy sa bubong ng dyip...sikip na kasi sa loob e...hehehehe...enjoy naman....umuwing dala lahat ay tubal....
Tuesday, September 16, 2008
Saturday, September 13, 2008
go..go...go....
joke lemeng....
nga pala I'm computer programming student.... proud to be skular...of
the Colegio ng Lungsod ng Batangas
balik esKWELA
year '07
akalain nyo un natupad din ang panapangarap ko....
hahahahahahahaha...... ano kayo ngayon...hehe..
nakagraduate na si berto
pero xempre nangangarap pa ring makapag college...ilang year din akong nagtrabaho...
mahirap...paro aus na din pagdating ng swelduhan..
may pang gimik na...may pambili ng pasalubong sa mga tao sa bahay....
mababait kapag may dala ...hehehe ...kapag wala...wala lang lage na lang bunganga ng bunganga...hehehe
hay skul c berto
merong masasayang araw meron din namang kulang na lang e
isumpa mo na lang ung araw na yun...
sa mga barkadang di mo matanya ang mga ugali... hehehehe...
but itz a part of growing up...
masaya ang hi-skul lahat ng first time exciting...hehehehe..
makipaghabulan sa principal dahil sa kaingayan naming magkakaklase...
manood ng rambulan ng ibang estudyante....
buhay skul....
pangarap k0 talagang makapagtapos ng pag-aaral,
pagkagraduate ko ng hi-skul kala ko hanggang hi-skul
lang ako...kc pagkagraduate ko ng hi-skul alam ko na di kayang
suportahan kapag nag college pa ako kaya mula nung makagraduate
ako e nagtrabho na agad ako...